Introductie
Als engineer leer je dat ieder ontwerp ooit wordt overgedragen. Na twintig jaar is dat moment nu ook voor mij gekomen. Niet omdat het moet, niet omdat het niet meer gaat, maar omdat het klopt. Dat is misschien wel het mooiste wat ik over dit moment kan zeggen. Zoals een goed ontwerp uiteindelijk vanzelf op zijn plaats valt, voelt ook dit afscheid precies op het juiste moment.
MechDes is in de tijd dat ik er werk enorm gegroeid, maar wat voor mij altijd hetzelfde is gebleven, is de bevlogenheid, de technische scherpte en het gevoel dat we samen echt iets moois neerzetten. Dat ik daar als Technisch Directeur zo lang onderdeel van heb mogen zijn, vervult me met trots.
Ik ben ooit bij MechDes terechtgekomen via een omweg die achteraf precies goed bleek. Ik werkte in Tilburg, had jonge kinderen thuis en iedere dag drie uur reistijd. Op een gegeven moment was de optelsom simpel: dit gaat niet langer. Dus ben ik als zzp'er voor mezelf begonnen. Via opdrachten raakte ik opnieuw in contact met MechDes en met Henk van Ommeren, die toen één van mijn opdrachtgevers was. Kort daarna vroeg hij mij als Manager Engineering. Dat voelde meteen goed, want ik was al aardig bekend met de mensen hier. De stap was snel gemaakt. Ik heb nog even nagedacht over het opgeven van mijn vrijheid als zelfstandige, maar het gevoel won het van de twijfel. Soms weet je gewoon: hier wil ik bij horen.
Van twintig man in Nunspeet naar een organisatie met slagkracht
Toen ik begon, zaten we op de bovenverdieping van een kantoor in Nunspeet. Zes werkeilanden, vier werkplekken per eiland. Vierentwintig plekken en dat vond ik toen al een enorme hoeveelheid mensen. Geen HR, geen recruitment, geen marketing. Alles lag op een paar schouders. We deden eerst vooral projecten voor AWL, maar ook steeds meer werk voor derden. Stap voor stap groeide de club. Zo hard zelfs, dat we besloten een tweede Manager Engineering aan te trekken. Hij pakte de projecten van AWL op. Ik richtte mij op externe klanten en steeds vaker op de zware machinebouw en offshore. Dit soort projecten zijn aansprekende en technisch uitdagende projecten en vragen om meer dan alleen kennis. Ze vragen om rust, overzicht en de bereidheid om kritisch te blijven, ook als de druk oploopt.
Die groei heeft MechDes gevormd én die groei heeft vervolgens ook mij gevormd.
De juiste vraag is belangrijker dan het directe antwoord
Er wordt weleens gedacht dat een goede engineer overal een antwoord op moet hebben. Ik geloof daar niet in. Je kunt nooit overal een antwoord op hebben en als je doet alsof, mis je het echte probleem. Wat telt, is dat je de juiste vraag stelt. Zodat je weet waar je het juiste antwoord op moet gaan zoeken.
Dat geldt ook richting klanten. Ik zeg het al jaren: je moet niet doen wat de klant vraagt, je moet doen wat de klant wil. En dat strookt lang niet altijd met elkaar. Soms moet je iemand vriendelijk maar duidelijk vertellen: wat jij vraagt, brengt je niet wat je écht nodig hebt. Laten we dan toch even verder kijken. Dat vraagt om durf, om technische kennis én om het vermogen om echt te luisteren. Bij MechDes hebben we die scherpte altijd gehad en dat is een van onze sterke kanten.
Kennis zit niet in documenten: het zit in de samenwerking
Er wordt gezegd dat ervaring niet te vervangen is. Daar ben ik het mee eens. Maar je kunt er wel voor zorgen dat het niet verloren gaat. Niet door één groot overdrachtsmoment aan het einde van een loopbaan, maar door dagelijks dicht op mensen te werken. Ik heb nooit geloofd in kennisoverdracht vanachter een bureau in een eigen kantoor. Ik zat altijd midden tussen de engineers, dichtbij het vuur. Ik hoorde wat er speelde, zag waar het schuurt en kon direct bijspringen bij design reviews, technische vragen en beslismomenten.
Zo heb ik altijd gewerkt. Achteraf besef ik pas hoeveel waarde daarin zat. De jongens die samen met mij zijn binnengekomen, weten nu net zoveel of meer dan ik. Dat is precies zoals het hoort. Als jij de slimste in de kamer bent, zit je in de verkeerde kamer.
Tegelijkertijd is er een uitdaging die ik eerlijk wil benoemen: we hebben inmiddels een enorme hoeveelheid documenten, richtlijnen en instructies. Wie ze heeft opgesteld, weet waar ze staan. Maar voor iemand die hier nieuw binnenkomt, is het een hele zoektocht. Die vindbaarheid van kennis, dat is een project op zich. En daar zijn we nu serieus in aan het investeren, ook met AI als hulpmiddel. Want kennis die niet vindbaar is, is eigenlijk geen kennis. Die is gewoon weg.
Fouten maken mag, maar dan moet je er ook iets mee doen
Als ik terugkijk op mijn eigen fouten, zie ik als patroon dat ik in het begin vaak te complex dacht. Een probleem zien en er meteen in duiken, alle hoeken verkennen, dieper en dieper gaan: tot je het totaalplaatje niet meer ziet. Ik heb geleerd om dan een stapje terug te doen. Helikopterview. Zijn we nog op de goede weg? Of bouwen we nu gewoon iets te ingewikkelds?
Dat is ook waarom design reviews bij MechDes zo belangrijk zijn. Daarbij betrekken we mensen met een frisse blik. Dit zijn engineers die niet zo nauw betrokken waren bij het project en zij kijken zonder tunnelvisie naar het ontwerp. Dat is geen teken van zwakte, dat is een teken van vertrouwen. En het mooie is: door dat te doen geef je tegelijk mensen de ruimte om eigenaarschap te pakken en echt een mening te vormen over het project. Dat is waar de echte groei plaatsvindt bij engineers.
Less is More is daar rechtstreeks uit voortgekomen. Henk en ik hebben die visie samen ontwikkeld en ik ben trots dat het geen loze kreet is gebleven. Het is écht ingebed in hoe we hier werken. Minder complexiteit, meer focus op wat er werkelijk toe doet. Dat klinkt eenvoudig, maar het vraagt discipline. Je moet je steeds blijven afvragen, kan het niet ook eenvoudiger? Elke dag weer.
Wat ik hoop achter te laten
Mijn vader was schoolmeester. Ik denk dat ik daar toch iets van heb meegekregen. Ik vind het oprecht mooi om mensen iets te leren, te coachen en te zien hoe ze vakvolwassen worden. Als je ziet dat iemand die hier als Junior Mechanical Engineer begon, nu zelfstandig keuzes maakt die kloppen, technisch én in hun professionele houding, dan weet je dat er iets is overgekomen. Niet omdat je het hebt uitgelegd, maar omdat het is gegroeid in de samenwerking.
Wat ik hoop dat blijft na mijn vertrek, is niet een stapel documenten of een lijst met vuistregels. Het is onze werksfeer, die we moeten zien vast te houden. MechDes is namelijk een plek waar iedereen zichzelf kan zijn. Waar je niet bang hoeft te zijn om een creatief idee te opperen dat achteraf niet werkt. Waar mensen de ruimte krijgen om te onderzoeken, te proberen, en soms de mist in te gaan... en dan samen de weg terug te vinden. Dat is de bodem waarop goede techniek groeit. En die bodem heeft MechDes.
Mijn opvolger Sander den Oudsten werkt al 19 jaar bij MechDes. Hij kent de mensen, kent de klanten en de manier van werken. Hij krijgt de ruimte om zijn eigen stempel op de organisatie te zetten, die MechDes weer 20 jaar verder brengt. Mijn tip aan hem: stel meer vragen dan je antwoorden geeft. Geef mensen de kans om zelf te ontdekken wat het goede antwoord is. Je hoeft niet altijd de boventoon te voeren. Doe op tijd een stapje terug. Soms is zwijgen en luisteren de krachtigste keuze die je als technisch leider kunt maken.
Een nieuw hoofdstuk, met gereedschap in de hand
Nu ik stop, is het niet omdat ik er klaar mee ben. Ik ga nog elke dag met plezier naar mijn werk. Maar er zijn ook zoveel andere dingen die hartstikke leuk zijn en daar ben ik eindelijk echt toe aan. Ik heb altijd graag met mijn handen gewerkt. Klussen, bouwen, restaureren. Als ik fysiek bezig ben, komt mijn hoofd tot rust. Na een dag flink geklust te hebben, ga je 's avonds voldaan naar bed. Dat gevoel ken ik al tientallen jaren en ik kijk ernaar uit om er meer tijd voor te maken.
Een concrete droom heb ik onlangs aangeschaft: mijn Austin Healey 3000 MK III uit 1967. Daar ga ik deze zomer eerst eens lekker mee rijden, ontdekken hoe hij aanvoelt, dan kijken wat er beter kan en moet. Onderdelen zoeken, misschien zelf wat maken. Ook daar begint het niet met sleutelen, maar met goed kijken. Begrijpen hoe iets ooit bedacht is. Dat is eigenlijk niet anders dan mijn werk de afgelopen twintig jaar. Alleen dit keer zonder strakke deadline en zonder risicomatrix. In alle rust goed werk leveren.
Met vertrouwen doorgegeven
Als mensen over tien of twintig jaar terugkijken en mijn naam noemen, hoop ik vooral dat ze zeggen dat ik mensen heb geholpen om te groeien. Dat ik een omgeving heb helpen creëren waarin je jezelf kon zijn, je kon ontwikkelen en kon leren om goede keuzes te maken. Dat lijkt mij uiteindelijk het mooiste wat je als technisch leider kunt achterlaten. Niet alleen kennis, maar vertrouwen. Niet alleen ervaring, maar ook een manier van samenwerken waarin mensen sterker worden dan ze zelf dachten.
Dat is wat ik MechDes toewens voor de toekomst: dat de organisatie blijft groeien, zonder haar eigen karakter te verliezen. Dat de kennis geborgd blijft, de nieuwsgierigheid levend blijft en de mensen de ruimte houden om het beste uit zichzelf te halen. En bovenal dat dezelfde saamhorigheid, betrokkenheid en wederzijds respect voelbaar blijven die voor mij deze twintig jaar zo bijzonder hebben gemaakt. Ik draag MechDes een warm hart toe, en ik weet zeker dat dat wederzijds is.
Ik laat MechDes achter met rust en vertrouwen. Geen blind vertrouwen, maar bewust vertrouwen. De organisatie staat sterk. De mensen weten wat ze doen. De volgende generatie staat klaar om verder te bouwen aan wat we samen hebben neergezet. Dat is voor mij meer dan genoeg.
Kees van Son was twintig jaar werkzaam en al vele jaren het technisch geweten bij MechDes Engineering, waarvan de laatste jaren als Technical Director. Hij neemt in Juli 2026 afscheid van de organisatie i.v.m. zijn pensioen.
