Introductie
Sommige interesses ontstaan niet uit een bewuste keuze, maar groeien vanzelf. Voor mij begon dat in de garage, naast mijn vader. Hij sleutelde al aan Saabs en ik stond er als tiener vaak naast. Kijken, helpen waar het kon, en vooral begrijpen wat er gebeurde. Niet alleen wat je doet, maar waarom je het doet.
Daar is voor mij de basis gelegd. Engineering gaat voor mij niet alleen over iets werkend krijgen, maar over het doorgronden van een systeem. Dat zie je terug in hoe ik naar auto's kijk, maar net zo goed in mijn werk als Support Engineer bij MechDes.
Van meekijken naar een eigen project
Mijn eerste echte stappen zette ik rond mijn vijftiende, zestiende. Eerst vooral meekijken, later zelf kleine dingen oppakken. Laswerk, sleutelen, uit elkaar halen en weer opbouwen. Toen ik mijn eerste auto zocht, kwam ik uit bij een Mazda MX-5. Een lichte, sportieve auto, precies wat me aansprak.
Alleen bleek die in de praktijk vooral één ding: werk. Veel werk. Roest, achterstallig onderhoud, meer dan ik op dat moment kon combineren met mijn studie. Ik stond aan het begin van mijn hbo-opleiding Automotive op de HAN en merkte al snel dat dit project te groot was. Dus ik heb de auto vrij snel weer verkocht.
Niet veel later kwam ik online een Saab 99L tegen. Een echte barn find, tientallen jaren stilgestaan, slapend kenteken. Van buiten zag hij er verrassend goed uit. Dat maakt het aantrekkelijk, maar ook verraderlijk. Want wat je niet ziet, zit er vaak wel.
Dat werd mijn eerste echte project.
Wat je niet ziet, bepaalt het werk
Op het eerste gezicht was het een mooie klassieke auto. Maar zodra je begint, zie je de realiteit. Zo had de motor aandacht nodig, de remmerij moest grotendeels vervangen worden en er moest een nieuwe uitlaat onder. En dan heb je het nog niet eens over alle roest weghalen en het daarna benodigde plaatwerken en lassen dat er ook nog eens bij kwam kijken.
Bij dit type Saab zitten bekende zwakke plekken. Wielkasten waar vocht tussen plaatdelen blijft hangen. Asdoorgangen waar vuil zich ophoopt. Dat zijn geen verrassingen, maar je moet ze wel herkennen en goed aanpakken. Wat ik daardoor vooral leerde, is dat een project niet alleen draait om zo snel mogelijk iets repareren. Het begint met kijken. Begrijpen waar een probleem vandaan komt. Pas daarna ga je iets doen. Dat is precies hoe ik nu nog steeds werk.
Naast het reparatiewerk ben ik ook gaan kijken hoe ik de auto voor mij kon verbeteren. Hij mocht van mij wat sportiever aanvoelen, dus heb ik andere schokdempers en veren gemonteerd. Ook kwam er een stabilisatorstang bij en stoelen uit een later model Saab met meer zijdelingse ondersteuning.
Waarom juist deze Saab
Mijn voorkeur ligt bij auto's uit de jaren zeventig tot en met de jaren negentig. Dat zijn auto's die nog mechanisch aanvoelen, maar technisch al goed doordacht zijn. Geen overmatige elektronica, maar wel degelijk ontworpen systemen.
De 99L past daar perfect in. Wat mij aanspreekt is de combinatie van karakter en techniek. Je voelt wat de auto doet. Stuurgevoel, remgedrag, geluid, alles draagt bij aan de ervaring. Hij heeft bijvoorbeeld geen stuurbekrachtiging. Dat betekent dat je echt contact hebt met de weg. Je voelt wat er gebeurt.
Moderne auto's zijn vaak comfortabeler en verfijnder, maar ook gefilterd. Bij een oudere auto zit er juist meer directe feedback in. Dat maakt het rijden niet alleen leuker, maar ook leerzamer.
Techniek als samenspel
De opleiding Automotive is in de basis heel breed: werktuigbouwkunde, elektrotechniek en productieprocessen komen samen om tot een goed ontwerp te komen. Dat zie je ook terug in een auto. Het is geen losstaand object, maar een samenspel van systemen. Ophanging, aandrijving, remmen, alles beïnvloedt elkaar. Die manier van kijken neem ik ook mee in mijn werk bij MechDes. Als Support Engineer zit ik precies op het snijvlak van ontwerp en praktijk. Ik werk aan ontwerpen, maar zie ook hoe ze in de praktijk functioneren.
Die combinatie is voor mij belangrijk. Niet alleen iets bedenken, maar ook ervaren wat het doet. Kunnen zien, voelen en verbeteren.
Probleemoplossend denken, in de werkplaats en op de werkvloer
Of het nu om een machine gaat of een auto, mijn aanpak is hetzelfde. Als iets niet goed werkt, ga ik eerst op zoek naar de oorzaak. Bij een auto kan dat een trilling zijn, een geluid, iets dat net niet lekker loopt. Dan ga ik niet meteen alles vervangen. Ik probeer eerst te begrijpen waar het vandaan komt. Welke componenten spelen een rol? Wat kun je uitsluiten?
Dat voorkomt dat je onnodig werk doet. In mijn dagelijkse werk, zie ik dat ook terug. Als een afsteller ergens tegenaan loopt, kijk ik mee. Niet alleen om het probleem op te lossen, maar ook om te begrijpen waarom het ontstaat. Die inzichten nemen mijn collega's en ik weer mee naar volgende projecten.
We leggen dat ook vast. Als er nazorg nodig is, registreren we de oorzaak. Bijvoorbeeld een botsing tussen onderdelen, extra lasafscherming die nodig is, of een andere oorzaak. Zo bouw je kennis op en verbeter je stap voor stap de kwaliteit van je engineering.
Een tweede Saab, een andere fase
Na de 99L heb ik een 9000 Aero gekocht uit 1993, misschien nog steeds een oude auto, maar er zit bijna twintig jaar ontwikkeling tussen en dat merk je. De 9000 is verfijnder. De ophanging werkt anders, het rijgedrag is rustiger, alles voelt volwassener. Tegelijkertijd herken je nog steeds het Saab-karakter.
Bij de 9000 pak ik dingen anders aan dan bij mijn eerste project. Ik werk gestructureerder en leg het vast. Wat vervang ik en wanneer? Bij welke kilometerstand? Omdat de 9000 al verder ontwikkeld is ben ik minder met aanpassingen bezig, maar wel met conservatie en onderhoud. Om wat te noemen: het vervangen van het hemeltje, een aansturingsklep van de turbo, linkerbuitenspiegel, verse koelvloeistof en nieuwe banden.
Wat Saab voor mij interessant maakt, is hoe ze vroeg met turbo's werkten. Al in de 99L werd dat toegepast om meer vermogen uit een relatief kleine motor te halen. De viercilinder motor in de 9000 kan je zien als een stevig doorontwikkelde versie van de motor uit de 99L. Tevens is het een van de sterkst geconstrueerde motoren van Saab, onder andere doordat er origineel al enkele gesmede onderdelen in zitten.
Dat maakt het technisch een indrukwekkende auto. Waar de 99L puur en direct is, voelt de 9000 als een volwassen evolutie. Samen geven ze mij eigenlijk twee uitersten van hetzelfde merk.
3D-printen als verlengstuk van engineering
Bij oudere auto's loop je er weleens tegenaan dat onderdelen niet meer te vinden zijn. Kleine interieurdelen, knopjes, panelen. Ook heb ik wat aanpassingen aan de auto doorgevoerd waardoor ik nieuwe onderdelen nodig had, die nog niet bestonden of niet leverbaar zijn.
Dus deze onderdelen moest ik zelf maken. Daar gebruik ik Additive Manufacturing voor. Ik ontwerp onderdelen in SolidWorks, print ze met een 3D-printer, test de passing, werk ze af en bouw ze in. Dat hele proces, van idee tot functioneel onderdeel, sluit perfect aan op hoe ik graag werk. De uitdaging zit ook in het zo maken dat het origineel lijkt. Bijvoorbeeld dezelfde structuur, kleuren en lettertypes, zodat het originele karakter van de auto zoveel mogelijk intact blijft.
Het is niet alleen praktisch, maar ook een mooie manier om moderne technieken toe te passen op klassieke techniek. Dit is ook waar voor mij engineering en creativiteit samenkomen. Ik kan alles wat ik teken daardoor zelf ook fysiek maken.
Meer dan een hobby
Voor mij zijn deze Saab-projecten geen losse hobby's. Het zijn technische verhalen. Elke reparatie, elke verbetering, elk onderdeel dat ik zelf maak, draagt bij aan hoe ik naar techniek kijk. Het dwingt me om na te denken, om keuzes te maken, om dingen echt te begrijpen.
En dat is precies wat voor mij Masters of Engineering betekent. Niet alleen iets kunnen ontwerpen of bouwen, maar begrijpen hoe en waarom iets werkt. Of dat nu in een machine zit of onder de motorkap van een Saab uit 1975. Tegelijkertijd blijft het interessant om verder te kijken naar andere auto's. Misschien dat ik ooit weer iets lichts en compacts zoek. Of wellicht een snelle hatchback of iets dat me doet denken aan die eerste MX-5: minder gewicht, directer en speelser.
Maar de kans is groot dat ik altijd terugkom bij oudere auto's met karakter.
